EXPERTISE
Ervaringsdeskundigheid gaat over het vermogen om ervaringskennis bewust en bekwaam in te zetten in een bepaalde rol of context. Een ervaringsdeskundige zet ervaringskennis bewust en bekwaam in binnen een bepaalde rol en context. Het is daarmee iets anders dan alleen ervaring hebben of ervaringskennis bezitten. Welke deskundigheid nodig is, hangt samen met de opgave, de context en de manier waarop de kennis moet worden gebruikt.
Definitie ervaringsdeskundigheid
Ervaringsdeskundigheid betreft het vermogen om ervaringskennis bewust en bekwaam in te zetten. Daarbij komen ervaringsbasis, reflectie, professionele competenties en kennis van de context samen.
Ervaringsbasis en beroepscompetentie zijn verschillende kwaliteitsdimensies. Een opleiding kan relationele, methodische, analytische en professionele vaardigheden ontwikkelen, maar geen specifieke geleefde ervaring voortbrengen. Andersom maakt relevante ervaring iemand niet vanzelf bekwaam om die kennis in iedere professionele context te gebruiken.
Ervaringsdeskundigheid is daarom geen algemene inzetbaarheid. De kwaliteit zit juist in het weten waarop de eigen ervaringskennis betrekking heeft, waar de grenzen ervan liggen en wanneer andere kennis of perspectieven nodig zijn.
Wanneer ervaring, ervaringskennis of ervaringsdeskundigheid doelgericht bij een concrete vraag wordt betrokken, spreken we binnen mijn vraaggestuurde benadering over ervaringsinbreng.
Ervaring, ervaringskennis en ervaringsdeskundigheid zijn niet hetzelfde
De drie begrippen liggen in elkaars verlengde, maar hebben ieder een andere functie. Ervaring is de directe bron. Ervaringskennis ontstaat wanneer ervaringen worden geduid, verwerkt, vergeleken of verbonden met ervaringen van anderen. Ervaringsdeskundigheid gaat over het vermogen om die kennis bewust en bekwaam in te zetten.
Ervaring
Een concrete of actuele ervaring kan op zichzelf al waardevolle kennis opleveren. Daarvoor hoeft iemand niet automatisch ervaringsdeskundige te zijn.
Ervaringskennis
Ervaringskennis ontstaat wanneer ervaring wordt onderzocht, geduid, gespiegeld of verbonden met andere ervaringen. Zij kan individueel, gedeeld of collectief zijn.
Ervaringsdeskundigheid
Ervaringsdeskundigheid betreft het vermogen om ervaringskennis bewust en bekwaam te gebruiken in een bepaalde rol of context. Welke aanvullende competenties daarvoor nodig zijn, verschilt per taak en werksetting.
Wanneer de vraag niet is wie de ervaringsdeskundige is, maar welke ervaring en ervaringskennis een concrete opgave nodig heeft en hoe die kennis moet worden georganiseerd, spreken we binnen mijn bredere kader over ervaringsinbreng
Wanneer is iemand een ervaringsdeskundige?
Ervaringsdeskundigheid ontstaat niet automatisch doordat iemand iets heeft meegemaakt, hersteld is of een opleiding heeft gevolgd. Zij ontstaat waar relevante ervaringskennis wordt verbonden met het vermogen om die kennis bewust, reflectief en passend binnen een bepaalde rol of context in te zetten.
Dat maakt ervaringsdeskundigheid altijd contextgebonden. Iemand kan zeer deskundig zijn in begeleiding van cliënten en niet automatisch dezelfde deskundigheid hebben voor onderzoek, beleid, onderwijs, bestuur of systeemadvies. Iedere rol stelt andere eisen aan kennis, positie en competenties.
Relevante ervaringskennis
De ervaringsbasis moet aansluiten bij de vraag of context. Een brede herstelervaring maakt iemand niet vanzelf deskundig op ieder onderwerp waarop ervaring een rol speelt.
Reflectie en zelfbegrenzing
Ervaringsdeskundigheid vraagt het vermogen om de eigen ervaring te onderzoeken, te onderscheiden van ervaringen van anderen en te herkennen waar de eigen kennis ophoudt. Weten wanneer andere ervaringskennis nodig is, hoort bij deskundigheid.
Rolgerichte competenties
Verschillende rollen vragen verschillende vaardigheden. Direct cliëntcontact vraagt iets anders dan onderzoek, beleidsadvies, onderwijs, groepsbegeleiding, bestuur of toetsing. De benodigde competenties moeten daarom vanuit de rol worden bepaald en niet uit de functietitel worden afgeleid.
Meerdere perspectieven kunnen verbinden
Professionele ervaringsdeskundigheid betekent niet dat één persoon een hele doelgroep vertegenwoordigt. Bij bredere vraagstukken kan deskundigheid juist blijken uit het vermogen om andere ervaringen en perspectieven actief op te halen, verschillen zichtbaar te houden en collectieve ervaringskennis te betrekken.
Een ervaringsdeskundige hoeft niet alles te kunnen of iedereen te vertegenwoordigen. Professionaliteit begint juist bij weten waarop de eigen kennis betrekking heeft, wat zij kan dragen en wanneer andere kennis nodig is.
Daarom zegt de titel ‘ervaringsdeskundige’ op zichzelf nog weinig over geschiktheid voor een concrete opgave. De vraag blijft welke ervaringskennis, rol, competenties en positie die opgave nodig heeft.
Professionalisering is nodig, maar niet voldoende
De professionalisering van ervaringsdeskundigheid heeft veel gebracht. Rollen zijn duidelijker geworden, competenties zijn beschreven en opleidingen en beroepsprofielen hebben bijgedragen aan kwaliteit en positionering. Dat is belangrijk, zeker wanneer ervaringskennis beroepsmatig wordt ingezet.
Tegelijk lost professionalisering niet iedere kwaliteitsvraag op. Een diploma, functie of beroepsprofiel zegt iets over bekwaamheid, maar niet automatisch over de vraag of iemand voor een specifieke opgave ook de relevante ervaringskennis meebrengt.
Een functie is geen kennisgarantie
De titel ervaringsdeskundige maakt niet vanzelf duidelijk waarop iemands ervaringskennis betrekking heeft. Twee mensen met dezelfde functie kunnen inhoudelijk een heel verschillende ervaringsbasis, context en kennisreikwijdte hebben.
Eén ervaringsdeskundige vertegenwoordigt niet vanzelf een groep
Persoonlijke ervaring blijft één perspectief. Bij vragen die uitspraken doen over een bredere groep, praktijk of systeem kan aanvullende of collectieve ervaringskennis nodig zijn. Vertegenwoordiging moet daarom niet uit aanwezigheid worden afgeleid.
Aanwezigheid is nog geen invloed
Ervaringsdeskundigheid krijgt pas betekenis wanneer helder is waarom iemand wordt betrokken, op welk moment, met welk mandaat en wat er met de inbreng gebeurt. Alleen aanschuiven aan tafel zegt nog weinig over daadwerkelijke invloed.
Professionalisering vraagt ook begrenzing
Professioneel handelen betekent niet dat iemand overal inzetbaar moet zijn. Juist het kunnen benoemen van de grenzen van de eigen kennis, het herkennen van ontbrekende perspectieven en het betrekken van anderen is onderdeel van deskundigheid.
Professionalisering versterkt de deskundigheid van de persoon. Zij beantwoordt niet automatisch de vraag welke ervaringskennis een concrete opgave nodig heeft.
Daarom moet naast de professionalisering van ervaringsdeskundigen ook de organisatie van ervaringskennis als onderdeel van bredere ervaringsinbreng worden geprofessionaliseerd: welke kennis is nodig, namens wie kan worden gesproken, welke invloed is mogelijk en hoe wordt zichtbaar wat met de inbreng is gedaan?
Ervaringsdeskundigheid krijgt vorm in de rol en context
Ervaringsdeskundigheid heeft niet één vaste vorm. Dezelfde ervaringskennis kan in verschillende contexten een andere functie krijgen en iedere rol stelt andere eisen aan reflectie, positie, vaardigheden en kennis. Er bestaat daarbij geen vanzelfsprekende rangorde waarin werken aan beleid of systemen een hogere vorm van ervaringsdeskundigheid zou zijn dan directe ondersteuning van mensen.
Directe ondersteuning en herstel
In begeleiding, behandeling, herstelondersteuning en peersupport kan ervaringsdeskundigheid helpen om aansluiting, herkenning, hoop en praktische kennis uit de leefwereld beschikbaar te maken. Nabijheid en relationele vaardigheden kunnen hier belangrijker zijn dan het vermogen om op systeemniveau te abstraheren.
Groepen en collectieve ervaringskennis
Bij groepswerk, cliëntenparticipatie of het ophalen van bredere ervaringskennis gaat het niet alleen om de eigen ervaring. Dan zijn ook vaardigheden nodig om verschillende perspectieven ruimte te geven, overeenkomsten en verschillen zichtbaar te maken en niet namens anderen te spreken zonder basis daarvoor.
Organisatie en praktijkontwikkeling
Binnen organisaties kan ervaringsdeskundigheid worden ingezet om dienstverlening, processen, participatie of kwaliteit vanuit de leefwereld te onderzoeken en verbeteren. Dat vraagt het vermogen om ervaring te verbinden met professionele en organisatorische vraagstukken.
Onderzoek en onderwijs
In onderzoek en onderwijs kan ervaringsdeskundigheid bijdragen aan vraagstelling, ontwerp, interpretatie, toetsing, kennisontwikkeling en betekenisgeving. Daarvoor kunnen aanvullende competenties nodig zijn op het gebied van analyse, methodiek, communicatie en het verbinden van verschillende kennisbronnen.
Beleid, bestuur en systeemvraagstukken
Bij beleid, bestuur en systeemontwikkeling gaat het vaak om het kunnen abstraheren van individuele ervaring, het herkennen van bredere patronen en het verbinden van ervaringskennis met andere vormen van kennis en besluitvorming. Ook hier geldt dat één persoon niet automatisch een bredere groep vertegenwoordigt.
Niet het niveau van de rol bepaalt de waarde van ervaringsdeskundigheid. De kwaliteit zit in de aansluiting tussen ervaringskennis, opgave, context, rol en competenties.
Daarom moet per opgave opnieuw worden bepaald welke ervaringskennis nodig is, welke rol daarbij past en welke competenties daarvoor nodig zijn. Dat is precies waar ervaringsdeskundigheid en ervaringsinbreng elkaar raken.
Namens wie spreek je als ervaringsdeskundige?
Ervaringsdeskundigheid geeft iemand kennis en een perspectief, maar niet automatisch het mandaat om namens een hele groep te spreken. De vraag is daarom niet alleen wat iemand heeft meegemaakt, maar ook waarop de gebruikte ervaringskennis is gebaseerd en welke uitspraken die kennis redelijkerwijs kan dragen.
Eigen ervaring is een perspectief
Persoonlijke ervaring kan voor een specifieke vraag precies de kennis opleveren die nodig is. Zij hoeft niet eerst representatief te zijn om waardevol te zijn. Wel moet duidelijk blijven dat één ervaring niet vanzelf iets zegt over alle mensen met vergelijkbare problematiek.
Collectieve ervaringskennis ontstaat niet door één persoon representatief te verklaren
Wanneer een vraag gaat over patronen, verschillen of een bredere groep, is verbreding van de kennisbasis nodig. Dat kan door meerdere ervaringen te verzamelen, een achterban actief te betrekken, cliëntenpanels te organiseren of bestaande collectieve ervaringskennis te gebruiken.
Vertegenwoordiging vraagt om een herkenbare basis
Wie namens anderen spreekt, moet kunnen uitleggen waarop dat spreken is gebaseerd. Dat kan een formeel mandaat zijn, maar ook een aantoonbare verbinding met een groep, netwerk of achterban. Zonder zo’n basis blijft het in de eerste plaats de ervaringskennis van de persoon zelf.
Deskundigheid kan juist blijken uit het organiseren van andere perspectieven
Een ervaringsdeskundige hoeft niet alle relevante ervaring zelf te bezitten. Professioneel handelen kan juist betekenen dat iemand ontbrekende perspectieven herkent, andere ervaringskennis actief ophaalt en verschillen zichtbaar houdt in plaats van ze glad te strijken.
Eén ervaringsdeskundige is niet automatisch de stem van een doelgroep. De reikwijdte van wat iemand kan zeggen moet passen bij de kennisbasis waarop die uitspraak rust.
Daarom hoort bij professionele ervaringsdeskundigheid ook de vraag: spreek ik vanuit mijn eigen ervaring, vanuit bredere ervaringskennis of daadwerkelijk namens een groep? Dat onderscheid moet voor anderen zichtbaar zijn.
Aanwezigheid is nog geen invloed
Het betrekken van een ervaringsdeskundige is op zichzelf nog geen garantie dat ervaringskennis daadwerkelijk invloed krijgt. Iemand kan aanwezig zijn in een project, werkgroep, onderzoek of bestuur zonder dat helder is welke ruimte er bestaat om iets te veranderen, hoe de inbreng wordt gewogen of wat ermee gebeurt.
Waarom wordt ervaringsdeskundigheid ingezet?
Vooraf moet duidelijk zijn welke kennis of welk perspectief ontbreekt en waarom ervaringsdeskundigheid daarbij nodig is. Zonder die vraagverheldering dreigt aanwezigheid een doel op zichzelf te worden.
Wanneer wordt iemand betrokken?
Timing bepaalt mede hoeveel invloed mogelijk is. Wie pas wordt betrokken wanneer keuzes, kaders of onderzoeksvragen grotendeels vaststaan, kan vaak alleen nog reageren op besluiten die al zijn voorbereid.
Welke ruimte voor invloed bestaat er?
Het moet helder zijn waarop iemand daadwerkelijk invloed kan uitoefenen. Gaat het om adviseren, toetsen, mede ontwikkelen, beslissen of alleen reageren? Een rol zonder duidelijk mandaat maakt de betekenis van de inbreng moeilijk te beoordelen.
Wat gebeurt er met de inbreng?
Professionele inzet vraagt terugkoppeling. Welke adviezen zijn overgenomen, welke niet en waarom? Zonder die terugkoppeling blijft onduidelijk of ervaringskennis daadwerkelijk heeft meegewogen.
De kwaliteit van ervaringsdeskundigheid wordt niet alleen zichtbaar in wat iemand inbrengt, maar ook in de ruimte die een organisatie biedt om met die kennis iets te doen.
Daarom hoort bij goede inzet van ervaringsdeskundigheid altijd een tweede vraag: niet alleen wie zit er aan tafel, maar welke invloed kan de ingebrachte ervaringskennis daar werkelijk hebben?
Waar kan ervaringsdeskundigheid worden ingezet?
Ervaringsdeskundigheid kan in veel verschillende contexten worden ingezet. De functie van de ervaringskennis verschilt echter per opgave. Daarom moet steeds opnieuw worden bepaald welke ervaringsbasis relevant is, welke rol iemand krijgt en welke aanvullende competenties daarvoor nodig zijn.
Zorg, begeleiding en behandeling
Ervaringsdeskundigheid kan bijdragen aan aansluiting, herstelondersteuning, vertrouwen, herkenning en het begrijpelijk maken van ervaringen die in professionele taal soms moeilijk zichtbaar worden. In deze context zijn relationele vaardigheden, begrenzing en kennis van herstelprocessen vaak belangrijk.
Cliëntparticipatie en medezeggenschap
Ervaringsdeskundigheid kan helpen om individuele ervaringen te verbinden met bredere signalen uit een cliëntenpopulatie. Daarbij moet duidelijk blijven wanneer iemand vanuit de eigen ervaring spreekt en wanneer er werkelijk een bredere kennisbasis of mandaat aanwezig is.
Onderzoek
In onderzoek kan ervaringsdeskundigheid worden ingezet bij vraagstelling, onderzoeksopzet, werving, interpretatie, toetsing, implementatie en het beoordelen van de betekenis van resultaten voor de leefwereld. De benodigde competenties verschillen per onderzoeksfase en rol.
Beleid en organisatieontwikkeling
Ervaringsdeskundigheid kan beleid en organisatieprocessen confronteren met gevolgen die vanuit systeem- of professionele kennis niet vanzelf zichtbaar worden. Daarbij is het belangrijk dat de ervaringskennis niet alleen wordt gehoord, maar ook navolgbaar wordt gewogen.
Onderwijs en deskundigheidsbevordering
Ervaringsdeskundigheid kan professionals helpen begrijpen hoe beleid, behandeling, systemen en gedrag vanuit de leefwereld worden ervaren. De waarde zit niet alleen in het persoonlijke verhaal, maar ook in het kunnen duiden, verbinden en vertalen van ervaringskennis.
Bestuur en systeemvraagstukken
Op bestuurlijk en systeemniveau kan ervaringsdeskundigheid bijdragen aan het herkennen van blinde vlekken, het verbinden van besluiten aan hun gevolgen en het zichtbaar maken van perspectieven die anders buiten beeld blijven. Deze rol vraagt vaak om het kunnen abstraheren, analyseren en verbinden van verschillende kennisbronnen.
De context bepaalt niet hoe belangrijk ervaringsdeskundigheid is, maar welke vorm van deskundigheid nodig is.
Daarom is het weinig zinvol om te spreken over één algemeen profiel van de ervaringsdeskundige. De kwaliteit zit in de aansluiting tussen ervaringskennis, rol, context, competenties en de opgave waarvoor iemand wordt ingezet.
Ervaringsdeskundigheid en professionele deskundigheid
Ervaringsdeskundigheid en professionele deskundigheid zijn verschillende kennis- en competentiebronnen. Ze kunnen elkaar aanvullen en kunnen ook in één persoon samenkomen, maar het ene maakt het andere niet vanzelf overbodig of aanwezig.
Een opleiding creëert geen geleefde ervaring
Opleiding en professionele ontwikkeling kunnen methodische, relationele, analytische en vakinhoudelijke competenties versterken. Zij kunnen geen specifieke geleefde ervaring of de ervaringskennis die daaruit ontstaat voortbrengen.
Ervaring creëert niet automatisch professionele bekwaamheid
Relevante ervaring kan een belangrijke kennisbron zijn, maar maakt iemand niet vanzelf bekwaam om die kennis in iedere professionele rol of context in te zetten. Daarvoor kunnen aanvullende competenties, kennis en vaardigheden nodig zijn.
Beide kunnen in één persoon samenkomen
Een ervaringsdeskundige kan tegelijkertijd sociaal werker, onderzoeker, behandelaar, beleidsadviseur of een andere professional zijn. Dan komen verschillende kennisbronnen en competenties samen. Het blijft belangrijk zichtbaar te houden vanuit welke kennisbasis iemand op een bepaald moment spreekt of handelt.
De opgave bepaalt welke combinatie nodig is
Sommige vragen vragen vooral om specifieke ervaringskennis. Andere vragen vragen daarnaast om methodische, wetenschappelijke, professionele of organisatorische expertise. De kwaliteit ontstaat niet door één kennisvorm centraal te stellen, maar door te bepalen welke combinatie de opgave nodig heeft.
Ervaringsdeskundigheid wordt niet professioneler doordat de ervaringskennis naar de achtergrond verdwijnt. Professionaliteit zit juist in het bewust kunnen verbinden én onderscheiden van verschillende kennisbronnen.
Daarom is het belangrijk om niet alleen te vragen welke kwalificaties iemand heeft, maar ook welke kennis iemand daadwerkelijk meebrengt, vanuit welke positie die kennis ontstaat en welke functie zij binnen de opgave krijgt.
Veelgestelde vragen over ervaringsdeskundigheid
Wat is ervaringsdeskundigheid?
Ervaringsdeskundigheid betreft het vermogen om ervaringskennis bewust en bekwaam in te zetten in een bepaalde rol of context. Het gaat daarmee niet alleen om wat iemand heeft meegemaakt, maar ook om het kunnen reflecteren op die ervaring, de eigen kennisbasis kunnen begrenzen en de kennis passend kunnen inzetten.
Wat is een ervaringsdeskundige?
Een ervaringsdeskundige is iemand die ervaringskennis bewust en bekwaam kan inzetten binnen een bepaalde rol of context. Alleen het hebben van persoonlijke ervaring is daarvoor niet voldoende. Ook reflectie, passende competenties, kennis van de context en het kunnen begrenzen van de eigen ervaringsbasis spelen een rol.
Wanneer ben je ervaringsdeskundige?
Iemand is niet automatisch ervaringsdeskundig doordat die persoon iets heeft meegemaakt, hersteld is of een opleiding heeft gevolgd. Ervaringsdeskundigheid ontstaat waar relevante ervaringskennis wordt verbonden met het vermogen om die kennis bewust, reflectief en passend binnen een bepaalde rol of context te gebruiken.
Wat is het verschil tussen ervaring, ervaringskennis en ervaringsdeskundigheid?
Ervaring is de directe bron. Ervaringskennis ontstaat wanneer ervaringen worden geduid, verwerkt, vergeleken of verbonden met ervaringen van anderen. Ervaringsdeskundigheid gaat vervolgens over het vermogen om die ervaringskennis bewust en bekwaam in te zetten.
Heb je een opleiding nodig om ervaringsdeskundige te zijn?
Niet voor iedere vorm of context van ervaringsdeskundigheid is dezelfde opleiding nodig. Een opleiding kan methodische, relationele, analytische en professionele competenties ontwikkelen, maar geen specifieke geleefde ervaring voortbrengen. Welke opleiding of aanvullende competenties relevant zijn, hangt af van de rol en context.
Maakt een opleiding iemand automatisch ervaringsdeskundig?
Nee. Een opleiding kan professionele vaardigheden ontwikkelen, maar vervangt geen relevante ervaringsbasis. Andersom maakt relevante ervaring iemand niet automatisch bekwaam voor iedere professionele rol. Ervaringsbasis en beroepscompetentie zijn verschillende kwaliteitsdimensies.
Kan een professional ook ervaringsdeskundige zijn?
Ja. Ervaringsdeskundigheid en professionele deskundigheid kunnen in één persoon samenkomen. Iemand kan bijvoorbeeld zowel sociaal werker, behandelaar, onderzoeker of beleidsadviseur zijn als ervaringsdeskundigheid inzetten. Het blijft belangrijk zichtbaar te houden vanuit welke kennisbasis iemand spreekt of handelt.
Vertegenwoordigt een ervaringsdeskundige automatisch een doelgroep?
Nee. Eén ervaringsdeskundige brengt een bepaalde ervarings- en kennisbasis mee, maar vertegenwoordigt daarmee niet automatisch een hele groep. Wanneer een vraag gaat over bredere patronen of groepen kan aanvullende of collectieve ervaringskennis nodig zijn. Eén ervaring mag niet ongemerkt de kennisbasis worden voor uitspraken die verder reiken dan die ervaring kan dragen.
Kan een ervaringsdeskundige op ieder onderwerp worden ingezet?
Nee. Professionele ervaringsdeskundigheid betekent niet onbeperkte inzetbaarheid. De relevante vraag is waarop de eigen ervaringskennis betrekking heeft, waar de grenzen ervan liggen en welke aanvullende kennis of perspectieven voor een specifieke opgave nodig zijn.
Waar kan een ervaringsdeskundige worden ingezet?
Ervaringsdeskundigheid kan onder andere worden ingezet in zorg, begeleiding, behandeling, herstelondersteuning, cliëntparticipatie, onderzoek, onderwijs, beleid, organisatieontwikkeling, bestuur en systeemvraagstukken. Iedere context stelt andere eisen aan ervaringskennis, positie en competenties.
Wanneer heeft de inzet van een ervaringsdeskundige werkelijk invloed?
Aanwezigheid alleen is niet voldoende. Het moet duidelijk zijn waarom iemand wordt betrokken, op welk moment, met welke rol en welk mandaat, hoe de inbreng wordt gewogen en wat ermee gebeurt. Terugkoppeling is nodig om zichtbaar te maken of en hoe de ervaringskennis daadwerkelijk invloed heeft gehad.
Wat is het verschil tussen ervaringsdeskundigheid en ervaringsinbreng?
Ervaringsdeskundigheid gaat over het vermogen van een persoon om ervaringskennis bewust en bekwaam in te zetten. Ervaringsinbreng gaat over de organisatie van de kennisvraag: welke ervaring en ervaringskennis heeft een concrete opgave nodig, wie of welke combinatie van mensen kan die leveren en hoe wordt die kennis gewogen, benut en teruggekoppeld.
Persoonlijke ervaring is waardevol, maar niet iedere ervaring is automatisch ervaringskennis. Ervaringskennis ontstaat wanneer ervaringen worden onderzocht, vergeleken, geduid en verbonden aan ervaringen van anderen en aan professionele of wetenschappelijke kennis.
Daarbij is het belangrijk onderscheid te maken tussen individuele ervaring, collectieve ervaringskennis en de manier waarop die kennis vervolgens wordt ingebracht in beleid, onderzoek of praktijk.
Ervaringsdeskundigheid is een professionele manier van werken waarin geleefde ervaring, reflectie, kennis en vaardigheden samenkomen. Ervaringsinbreng is breder. Daarbij gaat het om de vraag hoe ervaringskennis op een bruikbare, onafhankelijke en toetsbare manier terechtkomt in onderzoek, beleid, ontwikkeling en besluitvorming.
Niet iedere vraag vraagt daarom om een ervaringsdeskundige in een vaste rol. Soms is een bredere groep nodig, soms tijdelijke consultatie, soms collectieve kennis en soms juist een onafhankelijke toets.
Meer lezen over wat we eigenlijk bedoelen wanneer we spreken over ervaringsdeskundigheid?
Lees Wat we misschien bedoelen als we ‘ervaringsdeskundigheid’ zeggen
Ik denk mee over de inzet, positionering en professionalisering van ervaringsdeskundigheid in zorg, onderzoek, beleid, participatie en organisatieontwikkeling. Daarbij kijk ik niet alleen naar de persoon of functietitel, maar ook naar de vraag welke ervaringskennis, rol, competenties en ruimte voor invloed een concrete opgave nodig heeft.
Gaat de vraag breder over hoe ervaring en ervaringskennis rond een opgave georganiseerd kunnen worden? Lees dan ook over ervaringsinbreng.
Bespreek een vraagstuk